Op (te) grote voet leven.

Armoedebeleid en armoedebestrijding stonden maandagavond (20-06-2011) in het randprogramma van de gemeenteraad. De eindrapportage nota “Niemand aan de kant, samen de schouders eronder 2008 – 2011” (maart 2011) subtitel: “Goed op koers, maar hoe nu verder?”

De kern van deze nota is om inwoners van onze stad een vangnet te bieden die het (tijdelijk) op eigen kracht niet redden, dat is namens de VVD fractie waar ik woordvoerder ben op dit onderwerp het uitgangspunt. Dit betekent dat we kritisch moeten blijven kijken; doen we nog de goede dingen en doen we de dingen goed.

De 1^e presentatie werd verzorgd door de voorzitster van  stichting Present,( http://stichtingpresent.nl/enschede ) een ideële stichting die onder een landelijke paraplu opereert en vooral praktische oplossingen bied met hulp van veel vrijwilligers en kleinschalig financieel ondersteund wordt door de Gemeente Enschede met een jaarlijkse bijdrage van € 15.000

De 2^epresentatie werd gegeven door de Voedselbank. Uitleg over haar helaas noodzakelijke bestaan, wat wij als VVD fractie kunnen beamen. Maar wat mij vooral blij maakte is de tijdelijkheid dat mensen een beroep doen op de voedselbank en de inwoners weer zelf grip op hun leven krijgen. De ondersteuning die de voedselbank geeft is ten hoogste 3 jaar, enkele uitzonderingen iets langer maar geen grote aantallen. De meeste gebruikers van de voedselbank hebben ondersteuning van 3 maanden tot 1 jaar. De financiële bijdrage die wij geven als gemeente Enschede is 18.600 euro per jaar. Dit geld wordt voornamelijk gebruikt voor het betalen van de elektriciteit, voor de vries- en koelcellen waarin het voedsel bewaard wordt.

Als laatste werd er een presentatie gegeven door stichting Leergeld. We kregen een kort overzicht uitgereikt van de totale hulp die via deze stichting is verstrekt. Deze stichting heeft ook onze sympathie maar, het automatisme waarmee meerjarige verplichtingen werden aangegaan verbaasde mij.  Ik had  al een vooronderzoek gedaan naar deze stichting. Ook omdat enkele collega partijen  een maand geleden een extra financieel voorschot wilden nemen om deze stichting te ondersteunen. Ze wilden via een motie  150.000 euro extra hebben op de  550.000 euro die ze al jaarlijks krijgen.

Ik verbaas mij er echter over dat incidenteel geld (Aboutaleb gelden), structureel wordt ingezet en dat de stichting Leergeld kennelijk niet wist dat het tijdelijke gelden waren? Wat zijn de afspraken /beloften die de wethouder met deze stichting heeft gedaan?

 

Perplex was ik, wetende dat de Gemeente Enschede en vele van haar inwoners de broekriem moeten aanhalen, dat de wethouder niet met concrete voorstellen/afspraken komt.

Welke effecten hebben de toegekende gelden en de criteria bij de uitgaven van de stichting en hoe de wethouder daar zicht op houdt, het gaat om publiek geld, zijn daar afspraken over op papier gezet?

Mijn voorstel is om de criteria van ondersteuning aan kinderen tot en met 17 jaar te verlagen naar kinderen tot en met 13/14 jaar. Ik zal hierover contact leggen met mijn collega’s van de andere partijen of zij met mij van mening zijn of de criteria aangepast moeten worden? Of dat zij op emoties geld blijven toekennen zelfs als dat er niet is? Wordt vervolgd.

Meer informatie:  Peter van der Vloet (p.vandervloet@enschede.nl)

Woordvoerder Individuele bijzondere bijstand, Schuldhulpverlening.

Voor het document:

http://www.enschede.nl/appls/stuk/stukken/08195/download.html