Skip to main content

Een paar weken geleden hebben we een schouw gehad op Velve. Dit stond aangekondigd als “in gesprek met hangjongeren op hangplek”. 

Meer op het verkeerde been zetten dan deze titel kon niet. 
Want we kwamen aan op een prachtig parkje waar de jeugd met veel plezier stond te sporten. Hoezo hangjongeren en hangplek ??

Ik heb dan ook de stadsdeelmanager gevraagd om nooit meer voor deze plek én jongeren die het aangaan, de term ”hangplek- en –jongeren” te gebruiken, want dat roept totaal andere beelden op dan we hebben mogen aanschouwen.

Opzet was om van de jongeren, maar ook van de jongerenwerker te horen wat er zoals gebeurde. En dat was indrukwekkend. Zo was er onder andere ook 1 stagiaire die zelf als voormalig hangjongere uit de wijk kwam en nu de jongerenwerker, die ook zelf in de wijk woont, te ondersteunen. En met succes! 

Maar het mooiste was wel dat de jongerenwerkers daar echt indrukwekkende resultaten halen. Daar waar een aantal jaren geleden nogal wat overlast werd gemeld inzake “hangjongeren”, zie je nu dat groepjes jongeren samen mét elkaar spelen en ook constructief toewerken naar “stippen op de horizon”. 

Door veel samen te werken met andere instanties, worden er echt slagen gemaakt. Kern is dat bestrijding van verkeerd gedrag begint bij de opvoeding. En dat betekent dat je af en toe achter de voordeur moet kijken wat er nog meer gedaan moet worden om het gedrag, niet alleen van de jongere, maar ook heel vaak van zijn directe (ouderlijke) omgeving,  moet aanpassen. 

Fantastisch was wel dat de jongerenwerker samen met “scoren in de wijk”, een initiatief van FC Twente, een (gelegenheids)elftal heeft weten samen te stellen van jongetjes, die uit alle delen van de wijk kwamen. De jongerenwerker heeft daarbij bewust gekeken naar kinderen met allerlei verschillende opvattingen, culturen, kleuren, etc, om er zo voor te zorgen dat ze ook eens nader kennis met elkaar zouden kunnen maken en zich samen gingen inzetten voor een gemeenschappelijk doel; elkaar leren kennen zonder vooroordelen. Onbekend maakt onbemind, nietwaar? 

En dit initiatief is beloond! En hoe!
Dit elftal van kleine spelertjes is doorgedrongen tot de finale en hebben deze afgelopen maand mogen spelen in de Grolsch Veste, de thuisbasis van FC Twente. Met bussen zijn de finalisten, samen met ouders en buurtbewoners, naar het stadion gereden en hebben daar op het hoofdveld een prachtfinale gespeeld. En ofschoon het elftal uit de Velve, gemiddeld ook 2,5 jaar jonger dan het elftal uit Glanerbrug, hebben verloren, hebben zij, samen met hun tegenstander en de ouders in het stadion met de ouders van tegenstander, hand in hand de finale gevierd. 

Kortom, een feest van wederzijds begrip, verbroedering en zelfs vriendschap! Zo helpt sport de samenwerking en de sociale cohesie in de stad te bevorderen!